Po upadku powstania została wysiedlona do Kielc.
Do Warszawy powróciła w 1945. Działała w grupie Zachęta (wcześniej Niezależnych), od 1956 pełniąc funkcję wiceprezeski i wystawiając swoje płótna na każdej wystawie ugrupowania. Prezentowała swoje płótna także na Ogólnopolskich Wystawach Plastyki. Obrazy artystki znajdują się, m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie i Poznaniu.
W latach 1913–1933 była żoną Mariana Szymanowskiego (zm. 1940), malarza, grafika i pedagoga. mały|342x342px|Portret Zofii Nakonecznej autorstwa Ireny Łuczyńskiej-Szymanowskiej (grudzień 1934). Zmarła 30 sierpnia 1966 w Warszawie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 304-5-12).
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (11 lipca 1955) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
Nagrody
Srebrny Medal za Poranek na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu (1929) Srebrny Medal na wystawie TZSP za Portret Marii Gella (1930) Złoty Medal na wystawie TZSP za portret aktorki Stanisławy Umińskiej zatytułowany Czerwona zasłona (1933) Nagrody im.