Proces stu dziewięćdziesięciu trzech, tzw. "Wielki Proces" rosyjskich działaczy organizacji Narodnickich, uczestników ruchu "wędrówki w lud". Proces trwał od 18 października 1877 roku do 23 stycznia 1878 roku przed szczególnym wydziałem (ros. Особое присутствие) Senatu.
Proces był częścią akcji carskiego rządu skierowanej przeciwko rewolucjonistom. Komitet Ministrów w 1875 roku, na skutek coraz większej fali wystąpień rewolucyjnych w kraju, wyraził opinię, że społeczeństwo rosyjskie daje posłuch propagandzie rewolucyjnej, dlatego że nie zna faktycznych celów rewolucjonistów. Wielka akcja represyjna i pokazowy proces miały "otworzyć oczy ludowi".
Akcja aresztowań i przesłuchań objęła dwa tysiące osób, śledztwo trwało cztery lata, w tym czasie rewolucjoniści osadzeni byli bez wyroku w więzieniu śledczym. Wielu nie wytrzymało straszliwych warunków więzienia carskiego. Niektórzy wpadli w obłęd, inni zapadali na ciężkie choroby, umierali powolną śmiercią. Do procesu nie dotrwało około osiemdziesięciu osób.