Układ był skierowany przeciwko Francji, popierającej Stanisława Leszczyńskiego i związanej traktatem sojuszniczym z Saksonią.

Mocarstwa starały się wykazać pozory praworządności i wykorzystały to, że Stanisław Leszczyński był na mocy konstytucji sejmowych, inspirowanych przez Augusta II, skazany na banicję, co pociągało za sobą również niemożność sprawowania urzędów w Polsce i Litwie. Rozmieszczenie wojsk na granicach Rzeczypospolitej uzasadniono więc przewrotnie ochroną polskiej wolności do swobodnego wyboru władcy i uniemożliwieniem obcym mocarstwom (Francja) narzucenia Polakom banity.

Traktat ten był nazywany przymierzem trzech czarnych orłów ze względu na herby każdego z trzech państw (Austrii, Rosji i Prus), na których widniały czarne orły (cesarski i carski dwugłowe, pruski jednogłowy).

Aby zapewnić sobie możliwość intronizacji, Fryderyk August Wettin zawarł porozumienia z Austrią (17 lipca 1733) i z Rosją (25 sierpnia), zrzekając się w zamian odpowiednio praw do tronu austriackiego i kurlandzkiego. Osiągnięcie tronu przez Augusta III Sasa było sprzeczne z planami Prus, które wkrótce zerwały sojusz z Rosją i Austrią, a w wojnie sukcesyjnej zachowały neutralność.