Wydawnictwo to na ówczesne czasy miało poważnie znaczenie praktyczne, wobec braku podobnych skorowidzów.

Od tego czasu zajął się wyłącznie wydawnictwami kartograficznymi, zwłaszcza w czasie I wojny światowej i po wskrzeszeniu wolnej Polski. Opracowane przez siebie lub pod swoją redakcją mapy i atlasy wydawał nakładem własnym. Za udany debiut należy uznać wydany w 1907 Atlas geograficzny ilustrowany Królestwa Polskiego. Później były to m.in.: Atlas Polski w granicach z 1770 roku, z okresu zaborów, po I wojnie światowej, terenów plebiscytowych polskich, Litwy i Rusi, Europy, części świata i wielu innych. Specjalizował się w mapach dużych formatów, a jego działalność miała w pewnym stopniu charakter obrony przeciw rusyfikacji szkolnictwa w zaborze rosyjskim.

Przez dłuższy czas mapy Bazewicza cieszyły się dużym powodzeniem zarówno w obrocie ogólnym, jak i w szkolnictwie. W pewnym okresie pisał i wydawał broszury publicystyczne, mające za zadanie uzdrowić w Polsce wszystko co niedomagało m.in. Domy własne pracowników, Drogi błędne i drogi wytyczne państwowotwórcze na wschodzie Rzeczypospolitej Polskiej, Nędza a dobrobyt w Polsce, Słów kilka w sprawie środków zaradczych mogących uzdrowić stosunki gospodarcze w RP.