Mirosław Przylipiak wyróżnia następujące cechy kina stylu zerowego: Jednoznaczność i zrozumiałość Realizm i obiektywizm Przezroczystość formy Oddziaływanie na emocjeodpowiedni dobór zdarzeń, odpowiedni punkt widzenia, psychologiczna motywacja montażu, orientacja przestrzenna, preferencja porządku chronologicznego, postacie mają główne cechy charakteru, rola stereotypówrealizm fotografii, realizm struktury, prawdopodobieństwo, wyraźny rozdział obiektywnego i subiektywnegokamera wydaje się nieobecna, płynność i ciągłość, aktorzy nie patrzą prosto w obiektyw, brak odwołań do innych dziełrozciągnięcie w czasie, podobieństwo do snu, intensywność, mechanizmy identyfikacji i projekcji
Przykłady
Przykładami filmów stylu zerowego są filmy okresu amerykańskiego kina klasycznego, takie jak Sokół Maltański, Casablanca albo Przeminęło z wiatrem. Do bardziej współczesnych przykładów należą opery mydlane takie jak Dynastia lub Moda na sukces oraz większość współczesnych wysokobudżetowych filmów komercyjnych, tzw. blockbusterów.
Przypisy
Kategoria:Teoria filmu