Z ugrupowaniem tym przystąpił do Bloku Julii Tymoszenko, a po wyborach w 2002, w których uzyskał mandat na kolejną kadencję, został przewodniczącym Ukraińskiej Partii Republikańskiej „Zjednoczenie” (powstałej z połączenia UNP Sobor i URP).

Od kwietnia do września 2005 pełnił funkcję premiera Autonomicznej Republiki Krymu, następnie do maja 2006 zastępcy przewodniczącego Sekretariatu Prezydenta Ukrainy.

W 2006 został deputowanym z ramienia Bloku Nasza Ukraina. W lipcu 2007 przystąpił wraz ze swoją partią do bloku Nasza Ukraina-Ludowa Samoobrona. W tym samym roku po raz kolejny uzyskał mandat poselski. W 2011 doprowadził do zjednoczenia URP Sobor z innym ugrupowaniem, został wiceprzewodniczącym nowej formacji pod nazwą Ukraińska Platforma „Zjednoczenie”. Nie ubiegał się w 2012 o poselską reelekcję. W 2014 ponownie został wybrany do Rady Najwyższej jako kandydat Bloku Petra Poroszenki.

Odznaczenia Order Wolności – 2020, pośmiertnie Order „Za zasługi” III klasy – 2007 Medal jubileuszowy „25 lat niepodległości Ukrainy” – 2016 Medal Rady Bałtyckiej – 2017

Przypisy

Bibliografia