W listopadzie 1939 roku na rozkaz Stefana Roweckiego wyjechał do okupowanego przez sowietów Lwowa, gdzie do 1941 był urzędnikiem w biurze garaży przy Zarządzie Miasta, a jednocześnie działał w ZWZ. Od kwietnia 1940 roku do maja 1941 roku był komendantem Okręgu Lwów Zachód ZWZ. 11 września 1942 roku został awansowany na rotmistrza. Od stycznia 1942 roku do 31 lipca 1944 roku pełnił funkcję komendanta Dzielnicy Zachodniej Inspektoratu Lwów-Miasto AK. Od kwietnia 1944 roku organizował terenowe oddziały leśne odtwarzanego 14 pułku Ułanów Jazłowieckich AK.
Od września 1944 roku dowodził batalionem „D” Zgrupowania Warta. Od 1945 roku współpracował ze Zrzeszeniem WiN, m.in. był kierownikiem organizacyjnym tworzonego Wydziału Informacji w Okręgu WiN Jelenia Góra. W swoim mieszkaniu prowadził odprawy dla kierowników rejonowych WiN. Odbierał raporty informacyjne i korespondencję z rejonów i zorganizował sieć kolportażową okręgowego pisma WiN „Wolność”. 12 czerwca 1946 roku został aresztowany pod fałszywym nazwiskiem „Woźniak”. W styczniu 1947 roku skazany na karę 9 lat pozbawienia wolności i osadzony w Zakładzie Karnym we Wronkach. 12 czerwca 1954 roku został zwolniony z więzienia. Później był inspektorem w przedsiębiorstwie i w Spółdzielni Ogrodniczej. Był inwigilowany przez SB. Działał w ZBoWiD.