Według kronikarza w 1043 roku król norweski Magnus I Dobry miał wyprawić się z wielką flotą na Winetę i zdobyć ją.
W XIII wieku ksiądz Helmold z Bosau poświęcił miastu oddzielny rozdział w swojej Kronice Słowian (), informując jednocześnie o jego zniszczeniu przez flotę duńską. Od tego czasu Vineta stopniowo zniknęła z dokumentacji historycznej, pozostając jednak żywa w tradycji ustnej, zgodnie z przekonaniem, że miasto zatonęło w Bałtyku. Nowszy kronikarz Wilhelm Ferdinand Gadebusch, autor "Kroniki Wyspy Uznam" () twierdzi, że miejsce, gdzie stała Wineta, przypada jego rodzimej wyspie Uznam. Powołuje się on również na Davida Chyträusa, który umieszcza Vinetę w swojej kronice z pierwszej połowy XVI wieku na Uznamie siedem mil od Wolina na zachód, dwie mile od Wolgast, w okolicach wsi Damerow. Pisze też: Wielu sądzi, że około 830 roku Haldung, król Szwecji, zniszczył je i przeniósł bramy miasta oraz inne pomniki z brązu wraz z handlem na wyspę Gotlandię. Według innych starych kronik, pierwsze zniszczenie Winety miało miejsce w roku 796. Zostało odbudowane, lecz w roku 830 zostało zniszczone przez powódź.