W tym czasie spotkał się również z Napoleonem I w Środzie Śląskiej, gdzie wynegocjował zapewnienie nienaruszalności terytorium miastaNadburmistrzowie i inni urzędnicy Magistratu Wrocławia (1808-1933), pod red. H. Okólskiej, Wrocław 2007, s. 7-8..
Reformy gospodarczo-społeczne w mieście Po wycofaniu Francuzów ze Śląska wrócił do swoich normalnych obowiązków. Wprowadził przy pewnych oporach ze strony kupców i handlarzy reformę miejskiego rzemiosła i handlu, likwidując m.in. cechy i gildie. Szczególną uwagę poświęcał sprawom opieki nad biednymi, dążąc do zmniejszenia ilości miejskich żebraków. Zreorganizował szkolnictwo elementarne we WrocławiuNadburmistrzowie i inni urzędnicy Magistratu Wrocławia (1808-1933), pod red. H. Okólskiej, Wrocław 2007, s. 8..
Ostatnie lata rządów 19 czerwca 1829 r. Wrocław został zalany przez powódź. Najwięcej ucierpiały Złotniki i Rakowiec. Poza tym woda zerwała liczne mosty na Odrze i jej dopływach. Spowodowało to przeznaczenie ogromnych kosztów na remont miasta. Nie dokończył w pełni odbudowy, ponieważ zmarł 4 kwietnia 1832 r. na cholerę i został pochowany na tzw. Wielkim Cmentarzu, przy obecnej ul. LegnickiejNadburmistrzowie i inni urzędnicy Magistratu Wrocławia (1808-1933), pod red. H. Okólskiej, Wrocław 2007, s. 9..