jest wcieleniem wrodzonej zasługi i mądrości Tathaty w formie nieskończonego życia i światła. Kwintesencją Amitabhy jest zatem ostateczna rzeczywistość lub uniwersalna zasada rzeczywistości (skt. tathatā, bhūta-tathatā, dharmatā itd.). W tym sensie Amitabha jest Ciałem Prawa (skt. dharmakāya) Buddy.
Wyznawcy zen mają do niego taki sam stosunek jak do wszystkich innych buddów; oddają mu cześć pokłonami, ale nie oczekują pomocy. Czczenie Amitabhy było znaczącym punktem zwrotnym w historii buddyzmu, gdyż ukazało nową drogę do wyzwolenia, która nie jest zależna od nieskończonej ilości odrodzeń. Nie zależy także od własnego wysiłku (patrz: chan), ale od pomocy z zewnątrz – od buddy – co zbliża ten odłam buddyzmu do religii teistycznych takich jak chrześcijaństwo. Tym samym droga ta stała się drogą łatwą. Już samo wzywanie imienia buddy Amitabhy jest wystarczające do wybawienia i odrodzenia w raju Sukhawati. Amitabha nie jest jednak bogiem: Amitabha nie jest stwórcąWedług buddyzmu Wszechświat nie miał początku i nie będzie miał końca. Amitabha nie jest ostatecznym bytemStan Buddy = oświecenie = śunjata (pustka, skt. śūnyatā) = nirwana – są poza istnieniem i nieistnieniem. Amitabha nie jest włączony w historię Amitabha nie jest sędzią
Przypisy
Kategoria:Buddowie