O ile „Nie wierz nigdy kobiecie” okazał się być jednym z największych przebojów zespołu, grupa z rezerwą podeszła do pozostałych kompozycji Borysewicza – utwór „Bez satysfakcji” został umieszczony na stronie B jednego z singlii 7" zespołu, zaś „Nie ma końca tej podróży” początkowo został odrzucony przez grupę (ukazał się dopiero na reedycji albumu Za ostatni grosz w 1995 na płycie CD), co stało się zarzewiem konfliktu, po którym Borysewicz opuścił zespół, a wraz z nim Andrzej Mogielnicki, autor tekstów. Jeszcze w okresie współpracy z Budką, w 1979 odbył trasę koncertową po ZSRR z Tadeuszem Nalepą i jego zespołem Breakout. Zaraz po odejściu z Budki Suflera dostał propozycję dołączenia do zespołu Perfect, ale ją odrzucił, bo zamierzał założyć własny zespół.

W grudniu 1981 podczas sesji nagraniowej płyty Układy Izabeli Trojanowskiej nagrał piosenkę „Mała Lady Punk”, w której zaśpiewał i zagrał na gitarze.. Utwór stał się przebojem radiowym i sprowokował Borysewicza do uformowania zespołu. W 1982, za namową Mogielnickiego, obsadził Janusza Panasewicza jako wokalistę w formowanej przez siebie kapeli. Pozostałych muzyków sprowadził m.in. z Oddziału Zamkniętego, a skład formacji kompletował przez rok.