pisał, że powinni zostać zabici: wszyscy dostojnicy Kościoła i pozostały kler, od najniższego do najwyższego w hierarchii, jak również mnisi i mniszki... wszyscy zakonnicy i zakonnice dominikańscy i franciszkańscy..., a także papież Bonifacy VIII. Tropiony przez inkwizycję Dulcyn schronił się wraz z grupą zwolenników na szczycie góry i przez prawie dwa lata odpierał ataki. Dopiero w marcu 1307 został pokonany, przy czym zabito kilkuset Braci Apostolskich, a 140 schwytano. Dulcyn i co najmniej 5 jego zwolenników poddano strasznym torturom i spalono na stosie.
Reszta Braci Apostolskich uległa rozproszeniu po Europie, trafiając również do Małopolski i na Śląsk. W sprawie pobytu braci w Polsce interweniował papież Jan XXII krytykując biskupa Muskatę, że na jego terenie szerzy się herezja.
Zobacz też Penitenziagite
Przypisy
Bibliografia Andrea Del Col, L’inquisizione in Italia, Mediolan 2006, s. 110-116 Malcolm Lambert, Średniowieczne herezje, Gdańsk – Warszawa 2002, s. 275-278
Linki zewnętrzne O Braciach Apostolskich w jęz. niem.
Kategoria:Grupy religijne Kategoria:Herezje wobec katolicyzmu Kategoria:Historia chrześcijaństwa Kategoria:Ofiary prześladowań religijnych