thumb|250px|Hełm wieży zegarowej na Wawelu thumb|250px|Fasada kościoła Misjonarzy na Stradomiu w Krakowie Kacper Bażanka, Kasper Bażanka (ur. ok. 1680 przypuszczalnie na Podlasiu, zm. 21 stycznia 1726 w Tarnowie) – polski architekt epoki baroku. Specjalizował się w architekturze sakralnej.
Życiorys Nie wiadomo dokładnie, kiedy rozpoczął studia w Akademii św. Łukasza w Rzymie ani czyim był uczniem. Pewne jest, że w 1704 roku brał udział w II konkursie klementyńskim, w którym zdobył pierwszą nagrodę. Przez pewien czas kształcił się w pracowni Andrea del Pozzo. Po powrocie do Polski w 1711 roku rozpoczął prace nad największym swoim dziełem – odbudową kościoła i klasztoru Norbertanek w Imbramowicach. Bażanka działał głównie w Krakowie, w kościele św. św. Piotra i Pawła oraz na Wawelu. Ponadto w Krakowie wykonał szereg dzieł, jak domek loretański przy klasztorze Kapucynów oraz kościół Misjonarzy. Pochowany jest w krakowskim kościele pw. św. św. Piotra i Pawła pod ołtarzem św. Michała.
Bażanka jest twórcą iluzjonistycznych rozwiązań wywodzących się z architektury Francesco Borrominiego, często stosował lustra odbijające światło oraz malowidła iluzjonistyczne.
Podobno cierpiący na padaczkę artysta wypadł w mroźny wieczór nieprzytomny z sań.