Nanyue Huairang (chiń. 南嶽懐譲, pinyin Nányuè Huáiràng; kor. 남악회양 Namak Hŏyang; jap. Nangaku Ejō; wiet. Nam Nhạc Hoài Nhượng; ur. 677, zm. 744) – chiński mistrz chan.
Życiorys Pochodził z północno-wschodnich Chin z Jinzhou z rodziny Du.
Buddyzmem zainteresował się w wieku 10 lat i opuścił rodziców, aby go praktykować. Najpierw studiował Winaję u nauczyciela winai Hongjinga. Śluby mnisie złożył w 697 r. Przez jakiś czas studiował na górze Song (chiń. 嵩山) w Henanie. Następnie studiował nauki szkoły tiantai w klasztorze Yuquan w Hubei. Tam też po raz pierwszy usłyszał o szkole chan i rozpoczął wędrówkę w celu znalezienia mistrza chan Songyuego Hui’ana. Po odnalezieniu go rozpoczął praktykę chan, w której uczynił pewne postępy. Nie był jednak zadowolony i Songyue Hui’an polecił mu Szóstego Patriarchę Huinenga.
Po ośmiu latach praktyki w klasztorze Huinenga w Caoxi w Shaozhou osiągnął oświecenie, ale jeszcze przez dalszych 7 lat przebywał w tym klasztorze praktykując chan, służąc mistrzowi i dociekając najgłębszych tajników chanu.