Korzenie muzyki brazylijskiej Dziedzictwo afrykańskie thumb|Niewolnik gra na Berimbau. Litografia Jeana Baptiste’a Debreta (1826) Większość ludności brazylijskiej to potomkowie afrykańskich niewolników, sprowadzanych od XVI do XIX wieku jako siła robocza na plantacje. Najczęściej pochodzili z kolonii portugalskich – Angoli i Mozambiku oraz z tzw. zatoki niewolników w zachodniej Afryce. Właśnie w Brazylii żyje dziś najwięcej ludzi afrykańskiego pochodzenia poza ojczystym kontynentem.
Zachodnioafrykańscy niewolnicy należeli przeważnie do ludów: Joruba, Fon, Ewe i Aszanti, sprowadzani z Angoli i Mozambiku byli przeważnie Bantu. Afrykańskie tradycje muzyczne nie zachowały się w czystej postaci, choćby z racji zróżnicowanego pochodzenia niewolników, a raczej wymieszały, podobnie jak na Kubie, Haiti itd. Europejczycy ograniczali kultywowanie tradycyjnej kultury przez niewolników, chociaż nie tak zdecydowanie, jak w Ameryce Płn.
Charakterystyka muzyki afrobrazylijskiej thumb|Agogô (albo Cowbell) nadaje strukturę muzyce afrobrazylijskiej poprzez clave Uwypuklenie roli instrumentów perkusyjnych wywodzi się z muzyki afrykańskiej.