Zmarł na miejscu wskutek wstrzymania oddechuLaërtius, Diogenes (1925). "The Stoics: Zeno" . Lives of the Eminent Philosophers. Vol. 2:7. Translated by Hicks, Robert Drew (Two volume ed.). Loeb Classical Library. § 1–160. § 28.
Poglądy Zenon w etyce przyjmował, że szczęście daje człowiekowi tylko cnota, uniezależniająca go od wszelkich okoliczności oraz ucząca życia zgodnego z rozumem i naturą. Powinna ona prowadzić do obojętności wobec wszystkiego, co nie jest moralnie dobre ani złe (adiafora). Postulował wyzbycie się szkodliwych namiętności (apatheia), które uważał za źródło zła; wartość moralną uczynków uzależniał od intencji.
Stoicy byli przekonani o celowości świata i o istnieniu przeznaczenia. W warstwie etycznej przekłada się to na ich postulat dążenia do osiągnięcia cnoty, który rozumieli jako dostrojenie się do rozumnego biegu wydarzeń.
Dzieła Etyka O całym świecie O instynkcie, czyli o naturze człowieka O namiętnościach O nauce pitagorejskiej O obowiązku O państwie O prawie O sposobach wyrażania O słuchaniu poetów O wykształceniu helleńskim O wzroku O znakach O życiu zgodnym z naturą Pięć problemów homeryckich Sztuka, odpowiedzi i dowody Wspomnienia o Kratesie Zagadnienia ogólne
Zobacz też stoicyzm Zenon
Przypisy
Kategoria:Filozofowie starożytnej Grecji Kategoria:Urodzeni w IV wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w III wieku p.n.e. Kategoria:Stoicy Kategoria:Osoby przedstawione na monetach