Po stronie włoskiej lodowce są małe, w kilku przypadkach lodowce północne sięgają poza granicę międzypaństwową. Rejony te są znacznie mniej popularne co powoduje, iż południowe Alpy Ötztalskie są dość odludne, z wyjątkiem Kurzras w dolinie Schnalstal (gdzie znajduje się kolej linowa prowadząca na Grawand). Rzeki płyną w różnych kierunkach, a niektóre doliny nie są przejezdne samochodami, co zmusza do pieszej wędrówki na część okolicznych szczytów.
Podgrupy Alp Ötztalskich to: Geigenkamm, najwyższy szczyt – Hohe Geige (3393 m), Kaunergrat, najwyższy szczyt – Watzespitze (3532 m), Glockturmkamm, najwyższy szczyt – Glockturm (3353 m), Nauderer Berge, najwyższy szczyt – Mittlerer Seekarkopf (3063 m), Weißkamm, najwyższy szczyt – Wildspitze (3768 m), Hauptkamm, najwyższy szczyt – Weißkugel (3739 m), Texelgruppe, najwyższy szczyt – Roteck (3336 m), Saldurkamm, najwyższy szczyt – Schwemser Spitze (3459 m), Planeiler Berge, najwyższy szczyt – Äußerer Bärenbartkogel (3473 m).