Otrzymał gród ten też herb: dwa skrzyżowane klucze z mieczem pośrodku, mitrą i literami: C.T.O.S.B., co oznacza Civitas Tuchoviensis Ordinis Sankti Benedicti (Miasto Tuchów Zakonu Świętego Benedykta). W 1494 w czasie pożaru grodu kościół spłonął wraz z całą miejską zabudową. W XV w. na przeciwległym brzegu Białej zbudowano drugi kościół, do którego sprowadzono około 1620 namalowany przez Mistrza Ołtarza z Bodzentyna obraz Matki Bożej z inicjatywy ówczesnego proboszcza tuchowskiego o. Andrzeja Gołeckiego, który polecił umieścić w jego głównym ołtarzu określony jako łaskami słynący obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem „Tuchowskiej” – uznany w 1642 przez komisję biskupią jako cudowny.
Tuchów był miastem w województwie sandomierskim w 1629.
Proboszcz tuchowski S. Pielsz w 1640 rozpoczął budowę murowanej świątyni, Uchwała nr XXVII/255/2020 Rady Miejskiej w Tuchowie z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie przyjęcia Gminnego Programu Opieki nad Zabytkami dla Gminy Tuchów na lata 2020-2024 (dostęp 09.04.2025). Po nim prace kontynuował Jerzy Gryf–Leśniowski. Głównym fundatorem był Adam Gliński – chorąży sandomierski, który zakończył budowę świątyni.