Z kolei do cech typowych dla appalachiozaura Carr i inni zaliczyli szeroki wyrostek jarzmowy kości skrzydłowej zewnętrznej, dystalne umiejscowienie powierzchni stawowej łzowej na kości podniebiennej, ogonowy otwór powietrzny wyrostka lemieszowo-skrzydłowego kości podniebiennej, a także budowę powierzchni stawowej na dystalnych paliczkach stopy.
thumb|left|Rekonstrukcja szkieletu
Odmienności te umożliwiły Carrowi i współpracownikom kreowanie nowego rodzaju teropoda, któremu nadali nazwę Appalachiosaurus. Pierwszy człon tejże nazwy, Appalachio, bierze źródłosłów od miejsca znalezienia szczątków: wschodniej Ameryki Północnej. W okresie kredy bowiem przez środek kontynentu północnoamerykańskiego przebiegało Morze Środkowego Zachodu, śródlądowe morze dzielące Amerykę Północną na dwie masy lądowe: Laramidę na zachodzie i Appalachię na wschodzie. Do nazwy tegoż kontynentu autorzy dodali człon sauros oznaczający po grecku jaszczura.