Przebieg adopcji w prawie przedjustyniańskim W celu dokonania przysposobienia wykorzystywano instytucje przewidziane w ustawie XII tablic. Najpierw emancypacyjnie znoszono władzę dotychczasowego ojca w drodze trzykrotnej mancypacji. Następnie przysposabiany oddawany był pod patria potestas adoptującego w drodze pozornego procesu windykacyjnego (in iure cessio).
Adoptowany tracił prawo do spadku po dotychczasowym ojcu.
Adopcja w prawie justyniańskim W Kodeksie Justyniana, wobec ostatecznego zniesienia mancypacji i in iure cessio, przebieg adopcji uległ radykalnemu uproszczeniu. Odbywała się ona przed sądem w obecności obydwu ojców oraz adoptowanego. Ojcowie składali oświadczenia w sprawie adopcji, zaś samo dziecko mogło się jej sprzeciwić.
Ponadto wprowadzono podział adopcji na pełną i niepełną: adoptio plena (adopcja pełna) – zachodziła, gdy adoptującym był krewny wstępny dziecka. Skutkowała ona przejściem pod pełnię władzy adoptującego i do jego rodziny; adoptio minus plena (adopcja niepełna) – zachodziła, gdy adoptującym była osoba obca (pater adoptivus extraneus). Nie powodowała ona przejścia pod władzę adoptującego a jedynie możliwość dziedziczenia beztestamentowego po nim.
Przypisy
Bibliografia
Władysław Rozwadowski: Prawo rzymskie (wydanie II). Poznań 1992
* Kategoria:Personae