Z kolei w grani północnej od najwyższego wierzchołka znajdują się kolejno: Dzika Szczerbina, niższy, północny wierzchołek Dzikiej Turni, Wyżnia Dzika Przełęcz (Zadné Divé sedlo), Dzika Czuba (Divý hrb), Pośrednia Dzika Przełęcz (Prostredné Divé sedlo), Czarny Mnich (Zadná Divá ihla), Dzika Ławka (Divý zárez), Czerwony Mnich (Predná Divá ihla), Dzika Przełęcz (Predné Divé sedlo). W południowo-zachodniej ścianie Dzikiej Turni można wyróżnić także Dziki Róg (oddzielony Dzikimi Wrótkami) i Dziką Kazalnicę (oddzieloną Dzikim Przechodem).
Nazwa szczytu została wprowadzona przez Janusza Chmielowskiego w 1906 r. i wiąże się z wyglądem turni. Nazwę niemiecką wprowadził Karol Englisch, przenosząc ją błędnie z Małego Lodowego Szczytu – oznacza ona w gwarze spiskoniemieckiej „turnię czerwonego żlebu”. Węgierska nazwa jest tłumaczeniem niemieckiej.
Historia Pierwsze wejścia turystyczne: Antonina Englisch, Karol Englisch i Johann Hunsdorfer (senior), 14 lipca 1898 r. – letnie Lajos K. Horn i Jenő Serényi, 17 kwietnia 1911 r. – zimowe.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Szczyty słowackich Tatr Kategoria:Szczyty Tatr Wysokich