Na III Zjeździe PSP (18–24 marca 1912) stwierdzono, że organizacje partyjne PSP działały już w 20 miastachWalentyna Korpalska, Niepodległościowa działalność Władysława Sikorskiego a program Polskiego Stronnictwa Postępowego (przyczynek do nieznanych dziejów polskich partii politycznych w Galicji w latach 1910–1914), „Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Bydgoszczy – Studia z Nauk Społecznych” z. 2, 1979, s. 11–13. Stronnictwo było jednym z organizatorów a następnie wchodziło w skład Komisji Skonfederowanych Stronnictw Niepodległościowych (1912–1914)Szerzej na temat udziału PSP w pracach KSSN zob. Andrzej Garlicki, Geneza Legionów. Zarys dziejów Komisji Tymczasowej Skonfederowanych Stronnictw Niepodległościowych, Warszawa 1964, Tomasz Nałęcz, Irredenta Polska, Warszawa 1992, . Po wybuchu I wojny światowej PSP weszło w skład Naczelnego Komitetu Narodowego (1914–1917). Podczas I wojny światowej szeregi członków PSP stopniały do nielicznej grupy, znacząca ich część zasiliła szeregi Ligi Niezawisłości PolskiJerzy Holzer, Jan Molenda, Polska w pierwszej wojnie światowej, Warszawa 1967, s. 376
Przypisy
Bibliografia Jerzy Holzer, Jan Molenda, Polska w pierwszej wojnie światowej, Warszawa 1967, s. 376
Kategoria:Polskie partie i ugrupowania w Galicji Kategoria:Polskie partie i ugrupowania okresu zaborów Kategoria:Polskie partie i ugrupowania polityczne Austro-Węgier