Należał do najwybitniejszych lekarzy Przasnysza. W skromnych przasnyskich warunkach przeprowadził wiele trudnych i skomplikowanych operacji. Był też kierownikiem Poradni Chirurgicznej i kierował Powiatową Stacją Pogotowia Ratunkowego. Działał w PCK i ZBoWiD. W życiu prywatnym odznaczał się religijnością. Wielokrotnie odznaczany (m.in. Złotym Krzyżem Zasługi w 1959 i Krzyżem Partyzanckim w 1968). W 1977 po 25 latach pracy w Przasnyszu przeszedł na emeryturę. Zamieszkał w Warszawie przy ul. Tamka. W wieku 80 lat wrócił do Przasnysza. Ostatnie dni życia spędził w rodzinie swego syna chrzestnego, Jerzego Olszaka w Przasnyszu. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B-14-432)Wyszukiwarka cmentarna - warszawskie cmentarze obok żony, Aleksandry. Imię Konstantego Pukiańca nosi jedna z przasnyskich ulic.
Bibliografia Alfred Borkowski, Medycyna i medycy przasnyscy, Ciechanów-Przasnysz 2001, s. 100-102. Aleksander Drwęcki, Wspomnienie o dr. Pukiańcu. [w:] Ziemia Przasnyska, nr 2/1995, s. 1 i 4. Kazimierz Krajewski, Tomasz Łabuszewski, Łupaszka, Młot, Huzar.