Natomiast – wydawałoby się – charakterystyczna kość ciemieniowa, nie sięgająca potylicy, występowała także u innych Lambeosaurinae, jak Arenysaurus (jednak część prac zalicza tego ostatniego do Parasaurolophini).
Autorzy podają wśród cech diagnostycznych także budowę kości jarzmowej, której brzeg oczodołowy cechuje się szerokością większą od brzegu podskroniowego i ściśniętego brzegu brzusznego okna podskroniowego. Inną cechą diagnostyczną jest krótki wyrostek zapanewkowy kości biodrowej wraz z pewnym stosunkiem jego długości. Kolejna cecha dotyczy kości kulszowej, długość jej trzonu podzielona przez długość brzusznego dystalnego wyrostka wynosi przynajmniej 1/4. Wyrostek dystalny przyjmuje kształt butowaty, a jego długa osi leży dziobowo-brzusznie, z nachyleniem rozpoczynającym się od brzegu grzbietowego.
Systematyka thumb|Jedynym pewnym prócz parazaurolofa członkiem plemienia jest azjatycki charonozaur Parazaurolof i jego krewni, zaliczani do rzędu dinozaurów ptasiomiednicznych, należeli w jego obrębie do infrarzędu ornitopodów, grup Iguanodontia, Styracosterna i Ankylopollexia, następnie zaś Hadrosauriformes oraz Hadrosauroidea.