Korygując mylne wyobrażenia, wskazano też, iż praktycznie niemożliwe było (z uwagi na ówczesny brak siodeł i strzemion) używanie sarisy na podobieństwo średniowiecznej kopii albo lancy ułańskiej; służyła ona jedynie do dźgania odgórnie bądź oddolnie.
Ze względu na to, iż zasadniczo była ona włócznią wojsk pieszych, wysunięto przypuszczenie, że sarissoforoi mogli funkcjonować jako rodzaj poruszającej się konno piechoty (podobnie jak nowożytni dragoni), której zadaniem było wiązanie wrogiej kawalerii i osłanianie przed nią własnych oddziałów. Ta prawdopodobnie eksperymentalna formacja ostatni raz wspomniana jest w 329 p.n.e. Oddziały te występowały zasadniczo w kampaniach wojennych Aleksandra Wielkiego, nie będąc wspominane wcześniej ani w późniejszym okresie.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jednostki i formacje wojskowe epoki hellenistycznej Kategoria:Typy kawalerii