Współtworzył scenariusz filmu Rejs (1970) Marka Piwowskiego, w którym także wystąpił. W filmie reżyserzy przeważnie obsadzali go w rolach „szemranych typów”, on sam twierdził, że najchętniej widzieli go w roli kierowcy nyski.
Karaszkiewicz był autorem zbioru felietonów Pogromca łupieżu, które publikował wcześniej w Gazecie Wyborczej i Polityce. Zawarł w nich wspomnienia z dzieciństwa w okupowanej Warszawie, przeplatane z gawędami o artystach, m.in. Halinie Mikołajskiej, Tadeuszu Łomnickim czy Adamie Hanuszkiewiczu.
Zmarł na zawał serca. Został pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie (kwatera W-II-8, rząd 13, grób 11).
Teatr Teatr Powszechny w Warszawie (1960–1964) Teatr Dramatyczny w Warszawie (1964–1969) Studencki Teatr Satyryków (1970–1972) Teatr Rozmaitości w Warszawie (1972–1985) Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku (1985–1990) Teatr Nowy w Warszawie (1990–2002)