Na spotkaniu mieszczan w Gandawie 28 grudnia 1337 roku najbardziej zauważalną postacią był Jacob van Artevelde, i to on został ogłoszony przywódcą powołanego 3 stycznia 1338 roku rządu powstańczego, pozostałymi członkami byli Willem van Vaernewijk, Gelnoot van Lens, Willem van Huse i Pieter van den Hoeven. Dzięki działaniom van Artevelde do Flandrii ponownie zaczęła płynąć angielska wełna.
Czasy świetności Początkowo van Artevelde prowadził politykę neutralności, która na przełomie czerwca i lipca 1338 roku została zaakceptowana przez walczące strony – Anglię i Francję. W polityce wewnętrznej zaproponował sojusz miast flamandzkich (m.in. z Brugią i Ypres), który został przyjęty i w czerwcu 1338 roku Jacob van Artevelde został obwołany przywódcą Flandrii. Polityka van Artevelde była polityką zgody społecznej, przywrócił on też do władz miejskich przedstawicieli cechu tkaczy, w ławach rady miejskiej zasiedli także przedstawiciele drobnych kupców, czy garncarzy. Za jego rządów Gandawa stała się centrum polityczno-ekonomicznym Flandrii.