W 1871 w wyniku starań o osobny klasztor siostry otrzymały nakaz przeniesienia się do Przasnysza do konwentu bernardynek, po otrzymaniu przez te ostatnie w 1871 dekretu kasacyjnego. Nie mogły jednak przyjmować nowych kandydatek. Razem z sześcioma siostrami przasnyskiej wspólnoty s. Izabella doczekała się dekretu tolerancyjnego w 1905. W wyniku kolejnych starań klasztor otrzymał od cara Mikołaja II pozwolenie na przyjęcie czterech kandydatek. S. Izabella dożyła jeszcze utworzenia w klasztorze regularnego nowicjatu w 1916 - już po wkroczeniu Niemców do miasta. Zmarła po dziesięciodniowej chorobie w klasztorze w Przasnyszu. Jej doczesne szczątki spoczywają w podziemiach tego klasztoru.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie klaryski kapucynki Kategoria:Ludzie związani z Łukowem Kategoria:Ludzie związani z Przasnyszem Kategoria:Urodzeni w 1838 Kategoria:Zmarli w 1918