Stanowi ono ukrytą część zdania, która jest z kolei rozwijana przez zdanie następne, ukrywające treść rozwijaną w zdaniu trzecim itd. Ciąg przemilczeń można zaobserwować, zdaniem Norwida, nie tylko w rozmowie, ale również w dziejach literatury i dziejach w ogóle. Układają się tam w porządek: legenda – epopeja – historia – anegdota – rewolucja.
Treść Część wstępna Nie sposób obudzić śpiącego grzecznie. Trzeba go bowiem z jednej rzeczywistości przenieść w inną. Stąd pochodzi niechęć do każdego nowego pomysłu czy wynalazku. Są nawet tacy, którzy twierdzą, że nic nowego nie może być nawet pomyślanym, wskazując, że wszystko już kiedyś było. Pewien znajomy autora przyjmując medal, zmieszał się. Zapytany potem o to przyznał, że dzięki medalowi po raz pierwszy zobaczył własny nos z profilu. Są więc jeszcze rzeczy nowe, które można ukazać ludzkości. Obdarowany uznał wszelako, że są to sprawy, o których się nie mówi.