Morfologia Ma cienką lub grubą plechę skorupiastą. Może ona być gładka, ziarenkowata, proszkowata, pokryta gruzełkami lub brodawkami. Ma barwę szarozieloną, białozielonawą, jasnozieloną, czasami (rzadko) brunatnozieloną. Znajdują się w niej glony protokokkoidalne. Przeważnie licznie występują lekanorowe apotecja, w skupiskach lub w rozproszeniu. Mają średnicę 0,4–1 mm, kształt kolisty lub nieregularnie tępo kanciasty. Brzeżek plechowy jest trwały, tej samej barwy co plecha, cienki lub średnio gruby, gładki lub pokryty urwistkami i często powyginany.
Hymenium ma grubość 45–70 μm i jest bezbarwne. Jednokomórkowe i cienkościenne zarodniki mają rozmiar 10–14 × 4–6 μm, są elipsoidalne i bezbarwne.
Reakcje barwne: Pd+ czerwony, K– . Kwasy porostowe: kwas fumarioprotocetrariowy, kwas usninowy.
Występowanie i siedlisko Misecznica proszkowata jest szeroko rozprzestrzeniona w Ameryce Północnej i Europie, poza tymi regionami podano jeszcze jej występowanie w Korei i Australii. Jej zasięg występowania ciągnie się od Meksyku po Arktykę. W Polsce jest pospolita na terenie całego kraju. Rośnie najczęściej na korze drzew, zarówno liściastych, jak i szpilkowych, a także na drewnie.
Jest gatunkiem wskaźnikowym używanym przy określaniu czystości powietrza (w skali porostowej).
Przypisy
Kategoria:Misecznicowate Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Porosty