Pod koniec wojny, przewidując rychłe nadejście wojsk sowieckich, opuścił Niemcy i udał się do Hiszpanii na zaproszenie ciotki ze strony matki, księżniczki Beatrycze.
W Hiszpanii spotkał po raz drugi księżniczkę Leonidę de Bagration Muchranski, z gruzińskiego rodu królewskiego. Po raz pierwszy poznali się wcześniej w Paryżu. W roku 1948 postanowili się pobrać, a pięć lat później na świat przyszła ich córka: Maria Władimirowna (ur. 23 grudnia 1953, w Madrycie).
W 1969 wydał manifest, którym uznał córkę za swoją jedyną spadkobierczynię, pozbawił również nazwiska wszystkich członków rodu, którzy weszli w związki morganatyczne, wywołało to ich sprzeciw i nie uznanie manifestu przez większość rodziny. Po upadku komunizmu, Władimir i Leonida od razu wrócili do Rosji, kraju, który wielki książę znał jedynie z opowiadań rodziców. Władimir umarł 21 kwietnia 1992, zaledwie kilka tygodni po wizycie w Petersburgu.
Genealogia
Zobacz też Order św. Michała Archanioła
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Romanowowie Romanow, Włodzimierz Cyrylowicz Kategoria:Pretendenci do tronu Rosji Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1992 Kategoria:Ludzie urodzeni w Porvoo