Sam też jako pierwszy składa mu hołdP. Riché, Karolingowie, s. 228..
Hugo Wielki sprawuje kuratelę nad młodym władcą, zaprzestaje co prawda bicia własnej monety, lecz staje się suwerenem hrabstw nad Sekwaną i Loarą (mniej więcej obszary Ile-de-France i Andegawenii) i zaczyna tytułować się księciem Franków "z Bożej łaski"P. Riché, Karolingowie, s. 228-229.. Jednak już w 937 roku Ludwik uwalnia się spod opieki Hugona, między obydwoma władcami wybucha wojna. Hugo szuka poparcia u cesarza Ottona I, poślubiając jego siostrę HathuiP. Riché, Karolingowie, s. 229.. Walki przenoszą się do Normandii, Ludwik zdobywa przewagę, wkrótce jednak, zdradzony przez Normanów, wpada w ręce Hugona i trafia do więzienia. Rok później Hugo zwolnił jeńca w zamian za twierdzę Laon. Synod w Ingelheim z 948 roku nakazał Hugonowi zaprzestanie walki z Ludwikiem pod groźbą ekskomuniki, jednak dopiero utrata Laon i kolejna interwencja papieża, doprowadzają do pokoju w 953 roku.