Wyrokiem sądu wojskowego Dreyfus został skazany na degradację i wyrok dożywotniego więzienia w obozie karnym na Wyspie Diabelskiej w Gujanie Francuskiej. thumb|Podpułkownik Georges Picquart, który odkrył sfałszowanie dowodów przeciwko Dreyfusowi thumb|Major Ferdinand Esterhazy, rzeczywisty winny szpiegostwa Sfałszowanie dowodów zostało odkryte przez podpułkownika wywiadu Georges’a Picquarta, który z tego samego źródła co rzekomy rękopis Dreyfusa (kosz na śmieci ambasady niemieckiej) pozyskał inny dokument zawierający podziękowania za przekazywane informacje dla majora Ferdinanda Esterhazy’ego. Obawiając się kompromitacji, inni oficerowie francuscy zaangażowani w sprawę (w tym podwładny Picquarta, kapitan Hubert-Joseph Henry) usiłowali zatuszować sprawę. Została ona jednak ujawniona opinii publicznej dzięki Picquartowi, poprzez pisarza Émile’a Zolę, który 13 stycznia 1898 r. na łamach gazety „L’Aurore” („Świt”), opublikował słynny list otwarty do prezydenta Republiki Francuskiej Félixa Faure’a, zatytułowany „J’Accuse…!” (Oskarżam…!), podpisany również przez setki intelektualistów francuskich.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sprawa Dreyfusa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.