Z braku zachowania dokumentów pisanych nie można podać dokładnej daty wybudowania pierwszego kościoła i erekcji parafii. Przypuszcza się, iż budowa miała miejsce za czasów biskupa Zbyluta z Gołańczy, ordynariusza diecezji włocławskiej w latach 1364–1383. Przyjmuje się także, że arcybiskup gnieźnieński Jarosław z Bogorii i Skotnik erygował nową łódzką parafię. Z tego więc wynika, że erekcja parafii mogła mieć miejsce pomiędzy 1364 (objęcie biskupstwa przez Zbyluta Gołańczyńskiego) a 1374 (rezygnacja z rządzenia diecezją gnieźnieńską arcybiskupa Jarosława Bogorii). Ale brak jakichkolwiek informacji o łódzkiej parafii w dokumentach lokacyjnych wsi Widzew i Łódź z 1387 podważa to przypuszczenie.
Modrzewiowy kościółek powstał po zachodniej stronie traktu piotrkowskiego, między dziś istniejącymi łódzkimi ulicami: Drewnowską, Lutomierską i Zachodnią. W skład nowej parafii poza Łodzią weszły wsie: Doły, Rogi, Lipinki, Bałuty, Stara Wieś, Rokicie (wchodzące w skład dóbr kapituły krakowskiej) i Radogoszcz.