Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego, Stronnictwa Polityki Realnej, Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji w Moskwie, Związku Zjednoczenia i Niepodległości, Stronnictwa Pracy Narodowej na Rusi (wkrótce wycofało się), Polskiego Towarzystwa Patriotycznego (po 2 miesiącach wystąpiło), Klubów Narodowych w Rosji, Komitetu Wykonawczego na Rusi, Rady Polskiej Ziemi Inflanckiej, Związku Wielkopolan i Małopolan, Rady Polskiej Ziemi Mińskiej, Rady Polskiej Ziemi MohylewskiejJerzy Holzer, Jan Molenda, Polska w pierwszej wojnie światowej, Warszawa 1967, s. 379..
Główną rolę polityczną odgrywali w niej narodowi demokraci. Rada liczyła 75 członków, na jej czele stał Wydział Wykonawczy, który dzielił się na Zagraniczny, Wojskowy i Wewnętrzny. Prezesem Rady i kierownikiem Wydziału Wykonawczego był Stanisław Wojciechowski, wiceprezesami byli Stanisław Jezierski i Leon Łubieński, sekretarzem Józef Kożuchowski, skarbnikiem Paweł Górski. Wydziałem Zagranicznym kierowali: Stanisław Grabski i Józef Wielowieyski, Wydziałem Wojskowym: Jerzy Zdziechowski i Stanisław Widomski zaś Wydziałem Wewnętrznym: Teofil Anaszkiewicz i Jerzy Gościcki.