Do Germanii przywędrowały wraz z rzymskimi legionami.
W rejonach Europy Południowej funkcjonowało określenie alano lub alant i miało oznaczać doga, który został sprowadzony na te obszary przez plemię Alanów.
Zasadnicze cechy anatomiczne dogów tj. skrócenie części twarzowej czaszki przypisuje się procesowi domestykacji psa. Brinkmann analizował wykopaliska w Danii i Norwegii z okresu wczesnego neolitu, które dotyczyły szczątków szkieletowych psów o zredukowanej i wygiętej żuchwie. Te odkrycia, przypisał występującym w ówczesnych czasach formom psów dogowatych.
Ogólna charakterystyka thumb|Dog z Bordeaux Cechami charakterystycznymi dogów są: masywna budowa ciała, duży wzrost (wysokość w kłębie), krótka i gładka sierść, szeroka czaszka, wyraźnie zaznaczony stop, tępo zakończona kufa z mocnymi szczękami, powszechnie występujące fafle oraz luźniejsze partie skóry, które układają się w rejonie głowy i gardła w fałdy.
Współcześnie istnieje problem hodowlany polegający na ogólnej tendencji skracania trzewioczaszki nawet w miotach pochodzących od normalnej budowy rodziców.
Klasyfikacja W klasyfikacji FCI rasy w typie doga zostały zaliczone do grupy II, sekcja 2 – Molosy typu mastifa.
Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, psy w typie doga należą do grupy psów pracujących.