opuścił ministerstwo, przechodząc do Smith Institute, jednego z powiązanych z partią think tanków, i ogłosił zamiar kandydowania do Izby Gmin.
Kariera polityczna W 2005 r. wygrał wybory powszechne w okręgu Normanton, uzyskując niewiele ponad 50% głosów. W maju 2006 r. wrócił do swojego dawnego resortu, już jako ekonomiczny sekretarz skarbu. Gdy jego wieloletni promotor został premierem, powierzył mu kierowanie nowo utworzonym resortem ds. dzieci, szkół i rodziny. Pozostał na tym stanowisku do wyborczej porażki laburzystów w 2010 r. Balls uważany był za jednego z najbliższych współpracowników premiera Browna w kwestiach ekonomicznych. Podobnie jak szef rządu, wyrażał poglądy niechętne przystąpieniu Wielkiej Brytanii do strefy euro, nieufnie podszedł także do projektu konstytucji europejskiej. Choć wpisuje się w zainicjowany przez Tony’ego Blaira nurt New Labour, podkreśla także swoją dumę z socjalistycznych korzeni partii.
W latach 2011–2015 zajmował stanowisko kanclerza skarbu w gabinecie cieni Eda Milibanda.