Główne tezy Od 1929 roku organem Koła były „Prace Praskiego Koła Lingwistycznego”. W pierwszym tomie „Prac” zamieszczono tezy programowe w zakresie językoznawstwa ogólnego i slawistyki. Tezy te zostały też zaprezentowana na I Kongresie Językoznawczym w Hadze (1928) i na I Kongresie Slawistycznym w Pradze (1929). Autorem większości tez był Roman Jakobson.
Język jest systemem funkcjonalnym – systemem środków wyrazu powołanych do pełnienia określonych funkcji. Funkcja znaku jest determinowana przez jego budowę. Nie można zrozumieć żadnej pojedynczej zmiany językowej bez odniesienia do całego systemu. Zmiany językowe najpierw zachodzą na płaszczyźnie – mówienia, dopiero potem wchodzą do – systemu. Badania synchroniczne i diachroniczne są równouprawnione. Synchroniczny stan języka jest uwarunkowany diachronią.