thumb|left|250px|Pomnik Antoine’a de Lasalle w Lunéville Po proklamowaniu Cesarstwa, 14 lipca 1804 roku został kawalerem Legii Honorowej, a w niecały rok później (1805) otrzymał stopień generała brygady.
W 1805 roku wziął udział w rozbiciu trzeciej koalicji, a w latach 1806–1807 w rozgromieniu Prus, gdzie odznaczył się (por. Twierdza Szczecin) w ramach IV koalicji antyfrancuskiej. 30 grudnia 1806 roku został mianowany generałem dywizji. W 1807 walczył w kampanii rosyjskiej w kawalerii rezerwowej marszałka Joachima Murata. W tym samym roku otrzymał tytuł hrabiego Cesarstwa. W roku 1808 został wysłany do Hiszpanii, gdzie zdławił powstanie w Valladolid i doprowadził do zwycięstwa w bitwie pod Medina del Rio Seco. Po bitwie pod Medellin otrzymał dowództwo lekkiej jazdy kawalerii rezerwowej. W 1809 roku wziął udział w wojnie z Austrią. Wsławił się w bitwie pod Aspern (Essling) i zdobyciem twierdzy Raab. Zginął w bitwie pod Wagram 6 lipca 1809 roku.