Od września lotnictwo wzbogaciło się o trzeci samolot (uprowadzony przez pilota od bolszewików) i w takim stanie brało udział w działaniach przeciwko siłom niemieckim i białym rosyjskim w październiku. Po odparciu nowego zagrożenia, lotnictwo wzbogaciło się o ok. 30 samolotów pozostawionych przez Niemców, z których początkowo naprawiono 7-8. W grudniu 1919 od wycofujących się sił brytyjskich Łotwa otrzymała 7 myśliwców Sopwith Camel i 3 Sopwith 1½ Strutter, a w 1920 roku dwa dalsze samoloty uciekły od bolszewików. Łącznie podczas wojny o niepodległość łotewskie lotnictwo wykonało 69 lotów bojowych.
W 1939 roku łotewskie lotnictwo wojskowe tworzyło Pułk Lotniczy, w składzie trzech dywizjonów myśliwskich (24 samoloty Gloster Gladiator i 6 Bristol Bulldog, czwarty dywizjon w organizacji), trzech dywizjonów rozpoznawczych (12 samolotów Letov Š-16, 2 Hawker Hind i 10 Stampe SV.5) oraz morskiego dywizjonu rozpoznawczego (4 Fairey Seal i dwa inne)Latvian Air Force 1918-1940, "Insignia Air Force Special", Londyn:Blue Rider Publishing, 2000, . Ponadto, używane były samoloty szkolne i inne pomocnicze. Po wybuchu II wojny światowej na Łotwę ewakuowały się 72 polskie samoloty, głównie szkolne i lekkie - spośród nich 20 RWD-8 było eksploatowanych za zgodą polskiego rządu na uchodźstwie.