Całkowicie fikcyjna jest między innymi postać tytułowego bohatera Agaj-Hana.
Historiozofia i orientalizm Utwór przynosi konsekwentną koncepcję historiozoficzną. Rosja jest w powieści krajem skazanym na zagładę, a narzędziem zniszczenia są Polacy. Krasiński używa analogii pomiędzy wyprawą Żółkiewskiego a zdobyciem Meksyku przez Hiszpanów w XVI wieku pod wodzą Corteza albo złupieniem Rzymu przez barbarzyńców. Obydwa te porównania nie przynosiły chwały Polakom, autor był jednak wówczas zafascynowany bohaterstwem dzikich zdobywców i ich nieprzeciętnych dowódców. Dążył do rehabilitacji barbarzyństwa. W tym pierwotnym świecie widział nowe wartości moralne i estetyczne. Uczestnicy wyprawy na Moskwę urzekali go swym poczuciem wolności, swobodą, hulaszczym życiem. Dlatego powieść imponuje przede wszystkim swym rozmachem, wspaniałą panoramą historyczną, w której dominują dzikość, groza i rozmiary katastrofy.