Podczas okupacji niemieckiej przebywała w Warszawie i pracowała w fabryce Bruhn-Werke. Brała udział w powstaniu warszawskim, po upadku którego została wywieziona do obozu w Pruszkowie. Stamtąd trafiła na Śląsk do robót rolnych w gospodarstwach niemieckich, następnie do obozu pracy w Niemczech.
Po zakończeniu wojny przebywała w obozie dla przesiedleńców w strefie amerykańskiej Niemiec, potem we Włoszech, a następnie w Anglii. W kwietniu 1947 powróciła do kraju i ponownie zamieszkała w Warszawie, podejmując kolejno pracę urzędniczki opieki społecznej w Zarządzie Miejskim i w dziale socjalnym Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik”. Działała społecznie jako kuratorka Okręgowego Sądu dla Nieletnich. W styczniu 1950 przeniosła się na krótko do Tczewa, następnie na stałe do Sopotu. Mieszkała najpierw przy ulicy Abrahama, a następnie przy ulicy Morskiej 7. Była zatrudniona kolejno w Oddziale Opieki Społecznej oraz w Referacie Kultury Miejskiej Rady Narodowej (do 1952). Ze względów zdrowotnych zrezygnowała z posady w Miejskiej Radzie Narodowej. Przyjmowała różne funkcje, od rejestratorki pacjentów przy gabinecie lekarskim po pracę w ksiqgowości lub zaopatrzeniu w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych oraz w Zakładach Artystyczno-Badawczych w Sopocie. Poważnie chora na reumatyzm, przeszła na rentę.