Ponieważ w tamtych czasach nie istniały metody analizy ciągłej bez naruszania struktury płynu, Fick zastosował metodę grawimetryczną (wagową) opartą na pomiarze gęstości:
opuszczał na nitce na określoną głębokość pływak (była nim mała banieczka szklana z powietrzem w środku) i mierzył siłę wyporu, a z niej wyznaczał lokalną gęstość solanki w różnych punktach osi , korzystając z tabel gęstości roztworów, przeliczał gęstość solanki na stężenie soli, rekonstruując w ten sposób punkt po punkcie profil stężenia w stanie stacjonarnym. Współczesne metody laboratoryjne Współczesna fizykochemia i inżynieria chemiczna wykorzystują zaawansowane metody instrumentalne. Dzieli się je na nieniszczące (optyczne i spektralne) oraz inwazyjne (wymagające pobierania próbek). Do najważniejszych należą:
Metody optyczne oparte na interferometrii i profilometrii laserowej – wykorzystują fakt, że współczynnik załamania światła (refrakcji) cieczy zmienia się liniowo wraz ze stężeniem rozpuszczonej substancji. Przepuszczając wiązkę lasera przez celkę dyfuzyjną, rejestruje się ugięcie światła za pomocą kamer CCD.