Polska, Szwecja, Dania, Niemcy, Rosja itd.).
thumb|Szwedki w wiankach. thumb|Kwiat dziurawca zwany również zielem św. Jana thumb|Wieczór świętojański z modlitwą i śpiewem przy zapalanej sobótce nad Sanem. W przypadającą na 23–24 czerwca wigilię św. Jana, przeprowadzano tzw. obrzęd święcenia wody. W liturgii kościelnej zastosowanie miały również sekwencje i hymny świętojańskie, które przywędrowały do Polski z Zachodu. W kościołach chrześcijańskich jest to również okres przede wszystkim święcenia ziół leczniczych. Z ziół obowiązkowo święcone są dziurawiec, macierzanka oraz kwiaty ogrodowe. Dziurawiec używany w ludowej medycynie i magicznych praktykach, nosił podwójną nazwę: ziela guślarskiego lub świętojańskiego. W chorobie miała także pomagać paproć trzymana w izbie. W krajach bałtyckich i skandynawskich święto Jana Chrzciciela nazywa się również „dniem lub wieczorem ziół”.
W wigilię św. Jana we wsiach dorzecza Sanu pospolite było przysłowie „Na św. Marka sieje się ostatni owies, pierwsza tatarka”.
Tradycja świętojańska ma też w Polsce cechy wybitnie towarzyskie, kontynuowane do dziś.
Zobacz też
Noc Kupały Sen nocy letniej
Uwagi