thumb|200px|Liście Yerba mate (Ilex paraguariensis) thumb|200px|Dziko rosnący ostrokrzew paragwajski thumb|200px|Zmielone liście i łodyżki thumb|200px|Tradycyjny zestaw do picia yerba mate: bombilla, mate (naczynie wykonane z tykwy) i termos thumb|200px|Yerba mate zaparzone w naczynku z Palo Santo thumb|200px|Guampa thumb|200px|Bombilla ze srebra Yerba mate, herba mate, mate, także znany jako chimarrão (), erva mate, indiańskie caá mati, caá mate – wysuszone, zmielone liście oraz patyczki ostrokrzewu paragwajskiego, niekiedy również świeże, przygotowane do robienia naparu popularnego głównie w krajach Ameryki Południowej (Argentynie, Paragwaju, Urugwaju, Brazylii), a także w niektórych krajach Bliskiego Wschodu, głównie w Syrii i Libanie. Zyskuje popularność także w Europie.
Nazwa yerba mate, wymyślona najprawdopodobniej przez jezuitów, pochodzi od przekształconego łacińskiego słowa herba – ziele i mati, co w języku keczua oznacza tykwę, w której parzy się ziele. Indiańska nazwa naparu to caá.
Yerba mate zawiera ksantyny: kofeinę, teobrominę i teofilinę. Ich zawartość jest zmienna w zależności od pory roku, w której dokonano zbiorów.