Najstarszym zachowanym obiektem przy ulicy jest Gmach Szkoły Technicznej Kolei Warszawsko-Terespolskiej (nr 12), który od 1900 był siedzibą Szpitala Kolei Skarbowych Nadwiślańskich. Został wzniesiony w latach 1872–1873 według projektu Anzelma Krysińskiego. W 1910 na posesji szpitala, od strony ul. Markowskiej, wzniesiono neogotycką kaplicę Najświętszego Serca Pana Jezusa, ufundowaną przez siostry kanoniczki. W okresie międzywojennym placówka działała pod zarządem PKP pod nazwą Szpital Kolejowy; miała ok. 100 łóżek. Po 1945 szpital został rozbudowywany i zmodernizowany; zmienił także nazwę na Szpital Kolejowy im. dr M. Okońskiego.
W 1882 na posesji znajdującej się między ulicami: Targową, Ząbkowską i Brzeską otwarto bazar Różyckiego.
Około 1900 na dużej posesji pomiędzy Brzeską i Markowską powstał czterokondygnacyjny młyn parowy należący do spółki Schultz i Parzyński, a około 1912 magazyn mąki. Po przejęciu za długi przez Bank Handlowy po pożarze w 1934 młyn został przekształcony w kaszarnię. Zakład zamknięto po 1970. Z obiektu zachowały się zrujnowany budynek portierni i biura znajdujący się przy ulicy.