W 1864 roku Peter Fabergé wrócił do Petersburga. Kontynuował naukę, między innymi zatrudniając się przy naprawach dzieł starego złotnictwa w Ermitażu. Prace te wykonywał za darmo. W roku 1870 zaczął pracować w przedsiębiorstwie należącym do ojca. Już w 1872 roku przejął kierownictwo firmę ojcaA nie odziedziczył, jak podaje starsza literatura. Gustaw Fabergé zmarł w Dreźnie dopiero w 1893 roku. Patrz: Złotnicy dworu Romanowów. Słownik biograficzny, red. A. Szymański, Berlin-Opole 2011, s. 92–93.. W latach 1872–1880 całkowicie zmodernizował pracownię złotniczą i salon handlowy. Po roku 1882 wprowadził do asortymentu wyrobów przedmioty wykonane w charakterystycznym stylu, zw. „stylem Fabergé”.
W 1885 roku przedsiębiorstwo Fabergé zaprojektowało dla Aleksandra III pierwsze jajko wielkanocne. Zostało ono podarowane cesarzowej Marii Fiodorownej. Od tego czasu każdego roku zakład Fabergé wykonywał jedno jajko na zamówienie cesarza. Od roku 1896 przedsiębiorstwo wykonywało dwa jajka dla następnego cesarza Mikołaja II. Były one przeznaczone dla żony cesarza Aleksandry Fiodorownej i dla matki cesarza Marii Fiodorownej. W latach 1904–1905 dwór cesarski nie zamówił jajek z powodu wprowadzonych oszczędności i kryzysu spowodowanego wojną.