Przeniesiony do Legii Rycerskiej, pozostawał w Bobrujsku do rozwiązania I Korpusu Polskiego, potem wrócił do Charkowa i ponownie rozpoczął studia na tamtejszym uniwersytecie.
W grudniu 1918 wyjechał do Warszawy, aby wstąpić do Wojska Polskiego, podejmując równocześnie studia na Uniwersytecie Warszawskim. W zajęciach na uczelni brał udział tylko w dni wolne od służby w Kościuszkowskim Obozie Szkolnym Saperów. W listopadzie 1919 uzyskał urlop w wojsku, co pozwoliło mu intensywniej studiować fizykę, a także podjąć studia w Konserwatorium Muzycznym w klasie Stanisława Barcewicza i Emila Młynarskiego.
Odwołany z urlopu, w lutym 1920 ponownie przerwał studia. Przeniesiony do 14. pułku Saperów Wielkopolskich (wchodzącego w skład 4. Dywizji Piechoty) uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w walkach w okolicy Prużany, w Bitwie Warszawskiej oraz bitwie nad Niemnem. Za przygotowanie przeprawy na rzece Szczarze (w nocy z 1 na 2 października), dzięki której jego pułk sforsował ją nie ponosząc większych strat, został odznaczony Krzyżem Walecznych.