Karl Seufert zasiadł po wojnie na ławie oskarżonych w trakcie pierwszego procesu oświęcimskiego przed Najwyższym Trybunałem Narodowym. Postawiono mu dwa zarzuty w związku z jego służbą na bloku 11. Po pierwsze: iż uczestniczył w próbnym zagazowaniu ok. 600 jeńców radzieckich 3 września 1941. Po drugie: że znęcał się nad więźniami, skazując ich na kary tzw. słupka oraz nieustannie bijąc ich i kopiąc. Z pierwszego zarzutu Seufert wobec sprzecznych zeznań świadków został uniewinniony. Natomiast uznano go winnym zarzutu drugiego i skazano 22 grudnia 1947 na karę dożywotniego pozbawienia wolności.
Przypisy
Bibliografia
Cyprian T., Sawicki J., Siedem wyroków Najwyższego Trybunału Narodowego, Poznań 1962.
Kategoria:Członkowie SS Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej Kategoria:Personel Auschwitz-Birkenau Kategoria:Personel Majdanka Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy osądzeni w Polsce Kategoria:Ludzie urodzeni w Würzburgu Kategoria:Niemieccy mechanicy Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojennej Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w XX wieku