Od tej pory wizerunek słonia stał się w rodzinie Cecyliuszy Metellów jakby herbem. Często umieszczany na monetach bitych w czasie, gdy członkowie tej rodziny sprawowali nadzór nad mennicą.
W 243 p.n.e. został wybrany na najwyższego kapłana(Pontifex Maximus) i sprawował ten urząd 22 lata. W 242 p.n.e. jako najwyższy kapłan nie pozwolił konsulowi Aulusowi Postumiuszowi opuść Rzym i wyruszyć na Sycylię na wojnę, gdyż ten był jednocześnie kapłanem Marsa (flamen martialis) i jako taki zobowiązany do czynności kultowych. W 241 p.n.e. w czasie pożaru świątyni Westy rzucił się w środek płomieni i uratował Palladion tracąc przy tym wzrok; lud rzymski przyznał mu za ten czyn przywilej dojeżdżania na rydwanie do siedziby senatu na jego obrady. W 224 p.n.e. powołany został na dyktatora dla zwołania Komicji centurialnych i przeprowadzenia wyborów. Cyceron pisze, że do schyłku życia cieszył się takim wigorem, że nie tęsknił za młodością.
Zobacz też Drzewo genealogiczne Cecyliuszów Metellów
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Konsulowie Republiki Rzymskiej Kategoria:Zmarli w 221 p.n.e.